Sublime

............ تصليب ............

یلدا پارسه نژاد — Tue, 08 Aug 2006 18:45:00 GMT

انسان مصلوب !

به درگه (( نيکی وگناه ))

اینگونه می پنداری ؟

.........

پدر !

گندم

اما

صليب گرسنگی است !

......... آنگونه که نخواهی .....

یلدا پارسه نژاد — Thu, 22 Jun 2006 20:31:00 GMT

_{نورخورشيد صبحگاهی که از لای پرده مخملی ،گاه سرک می کشيد ،چشمای باز و وق زده اش رو اذيت می کرد . همه جا سفيد بود و سفيد، جز خودش ! يا اواينگونه می پنداشت که همه چيز با اومتفاوت است .. هميشه ! و بارها شنيده بود که در صحنه های سفيد و قرمز خيلی تماشايی ميشه .....همه چيز مثل هميشه بود حتی آينه هم اينو بهش می گفت ...اما نه امروز! می دونست که امروز مثه هرروز نيست گر چه خوابشو واسه هيچ کس تعريف نکرده بود. صدای بچه ها اونوبه خودش آورد امروز چه زودتر از هميشه ؛ يهوبالا کشيده شد درد شديدی توی بازوهاش پيچيد.آره ....وقتشه .... همون نمايش سه سال پيش...... و همون چهره های تخسی که بنظر ش از اين محل يا اون محل هيچ فرقيبا هم نمی کردن ..... پرده مخملی رنگ و رو رفته کنار کشيده شد و اون ناخواسته با يک جست بلند از اينطرف صحنه پريد اونطرف و اون جمله هميشگی ((سلام سلام بچه ها .... چطوره حال شما )) پيچيد توی سرش .... پاهاش مور مور شده بود که ناگهان دوباره بالا کشيده شد چهره ها در نظرش محو شدن درست مثه مستی يه خواب .... همون حس درد آور و نفرت انگيز جابجا شدن .... بچه ها ريسه می رفتن و اون صدا ی صوتک توی گوشش می پيچيد کم کم به آخرش نزديک می شد .....دو تا پرش ديگه مونده بود گر چه آخريش از همه دردناکتر بود ...ناگهان تصميم گرفت... خواب ديشب دوباره توی ذهنش دويد برای سومين بار پريد بالا و بالاتر دستا و پاها ش توی هوا موج می زد که ناگهان به ميان تماشاگران فرود آمد ....... همه چيز سياه شده بود ...صدای همهمه ای آمد همه باتعجب خيره مانده بودند. مرشد بر روی کارتن غلتيده بود ، صحنه کوچک نمايش له شده بود و بدون حرکت مانده بود. هنوز اندکی خنده بود و در چهره بزرگترها نگرانی .... صوتک از دهن مرشد بيرون زده بود هنوز انگشتانش مبارک را به بند داشت .بزرگترها نخها را از انگشتان مرشد گشودند و مبارک آزاد شد ... گر چه هيچوقت پس از آن چيزی نگفت و حرکتی نکرداما پنداشت.... خوشبختی اش همين باشد !}

..........عرشی ...........

یلدا پارسه نژاد — Wed, 19 Apr 2006 18:37:00 GMT

((تقديم به امير ))

^{مادر بزرگ وقتی که می مرد ، همه گردش جمع بودن ... گريه نه پچ پچ می کردن ..............}

^{گفتم : مامان... حالا مامان بزرگ چی ميشه .اخمشو بيشتر در هم کشيد و گفت : می ره اون بالا پيش فرشته ها ....... يه نيم نيگاه به صورت تکيده و دهان نيمه باز مادر بزرگ انداختم و دوباره پرسيدم : خودش می ره پيش فرشته ها ؟ مامان جوابم رو با ضجه ای که صدای همه رو بالا برد داد : نه فرشته ها می يان دنبالش .................}

^{شب شده بود... مادر بزرگ هنوز مرده بود و مامان هنوز اشک می ريخت ...و من توی باغچه با يک مشت خاک که قرار بود بپاشمشون روی پرای فرشته ها ....... تا ابد انتظار کشيدم} !

.......................

یلدا پارسه نژاد — Wed, 12 Apr 2006 18:12:00 GMT

..................................

..............................................

.................................................................

................................................................................

..................................................................................................

.....................................................................................................

.............................................................................................

آری بيش از اينهمه

مقولاتی

برای نفهميدن !

......آبادانيها ۲ .....

یلدا پارسه نژاد — Sat, 01 Apr 2006 19:07:00 GMT

افسرده ترين غمهايند .... رزهای ترد، مزين به سياهی روبان؛ که از برای تسليتی به روی تابوت خشک ، رويای باران پاييزی به سر دارند .

......آبادانی ها ۱ .......

یلدا پارسه نژاد — Wed, 29 Mar 2006 11:44:00 GMT

بسی بسياری

برای من

در اين

سرای هيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــچ

هی..................................................................چ !

(بدون عنوان)

یلدا پارسه نژاد — Tue, 07 Feb 2006 09:28:00 GMT

با سلام

پیش از هر سخن از همراهیتون ممنونیم. طرحی که در نظر داریم چیز تفننی نیست. نیاز به وجود یک کلوپ که کار نقد و بررسی را بطور اصولی دنبال کند همیشه وجود داشته است.

کلوپ بسته ای مورد نظر نیست. دایره ای باز است که هر کس با آمدن در آن متعهد می شود که اهداف را مد نظر داشته باشد.

برای تحقق این هدف همراهی و همکاری شما دوست عزیز الزامی است. حتی در تعیین تکنیک کار و جزئیات. نکات زیر طرح اولیه کار است. اگر نکته جدیدی مورد نظر شماست مطرح کنید. این کلوپ در زمینه ادبیات محض است. فقط در زمینه داستان.

-ارائه کنفرانس در زمینه های مختلف ادبی. هر کس در هر زمینه ای که تخصص دارد. روش ارائه کنفرانس هنوز مشخص نشده است. پیشنهاد بدهید.

-بعهده گرفتن مسئولیت هر بخش توسط یکی از اعضا. به عنوان مثال مسئول تنظیم کنفرانس

-گردآوری داستانهای کوتاه و یا بخشی از یک داستان بلند. نقد و بررسی آن در زمینه آرایه های ادبی, مشخصات نوشتاری نویسنده...

-معرفی نویسنده های بزرگ

-نقش و تاثیر سایر هنرها در ادبیات

-کافی شاپ :

صحبت اعضا در مورد خودشان, علایق, کنکاش, حس درونی فرد درزمان نوشتن هر داستان....

-نقد و بررسی آثار یکی از اعضای کلوپ

-مصاحبه با نویسنده های مشهور ایرانی. معرفی وبلاگ ها و درخواست نظر آنها

-خبرها و نظرها. لینک دادن سایتهای ادبی(در زمینه ادبیات)

*اعضا با کد مشخص می شوند.

*در زمینه طراحی قالب و انتخاب اسم پیشنهاد بدهید.

..... ممنونم .......

یلدا پارسه نژاد — Thu, 26 Jan 2006 07:39:00 GMT

......بابت همه چيز از همه شما ممنونم ! ....چند وقتی نبودم .... درگير و دار تهيه فيلم مستند..... اما باز گشته ام برای اينجا بودن ... از لطف تون سپاسگذارم ! دوستان قصد ايجاد کلوپ مجازی در پرشين بلاگ را دارم ..... که در آن به نويسندگی و نقد هدفمند و........ بپر دازيم .... در صورت موافقت می توانيم در مورد ريز قضايا و اساسنامه آن، که صرفا حضور شما عزيزان آن را تعريف و تاييد می نمايد صحبت کنيم ......

طعم گس نبودن

وقتی که شانه ها لرزيد

هنگامه خنده عزا

زمانی ...آری همان زمان

که اشک لغزيد

تو آغاز می شوی

جاودان می نوازی

ای شکوه بی....... باز........گشت

ای مـــــــــــــــــــــــــــــــرگ !

ا....ی ...زو......رق .... د...و ...پا..ر.....ه

امـــــــــــــــــيــــــــــــد !

.... ابرسفيد ۲ ....

یلدا پارسه نژاد — Sun, 08 Jan 2006 16:35:00 GMT

آلباتروز !

آری هم او

بيش از خدای من

هم بيش از ناخدای تو

در شب جشن

قبيله ماهيگیـــــــــــر،

می داند!

طو فان سترگ ،

موجهای بی سوار

و بادبانهای سپيد شکسته را !

...... گاه خواب ستارگان .....

یلدا پارسه نژاد — Tue, 27 Dec 2005 05:26:00 GMT

تقدیم به شیوا :

...هق هقش آنقدر فرو خورده بودکه گوش شب را نیازارد و کسی را بیدار نکند ... شکم ورم کرده اش را از زیر لحاف بیرون کشید انگار وقتش بود نه الان ....امروز یا فردا ، نظری به چهره مرد انداخت خروپف خفیفی گوشه لبهای کلفتش را می لرزاند ...لحظه ای به خنده افتاد و شانه هایش تکانی خورد . از رختخواب جدا شد و خود را مقابل آینه دید .... دستی به شکمش کشید و با کوچولوی خیالی اش پچ پچ کرد ... هد فون همیشگی را به گوش گذارد و شاسی واکمن را فشرد .... تلق .... چرخ دنده ها از فرط خستگی با صدای ممتد غرغری کردند و صدای جاودان فرهاد به گوش رسید .....بوی عیدی ..بوی توپ.. بوی کاغذ رنگی ...... به خود آمد خدایا ! این غریبه ی روبرو چه کسی بود که به او زل زده بود. در کشو پاتختی را با دودست و به زحمت باز کرد و با ولع سه آلبوم همیشگی را ربود ..... انگار با شبحی از جنس شب قرار گذارده بود ... عکسها را به سرعت از لایه های پلاستیکی لزج خلاص کرد و به توالت دوید . جایی که پس از اتاقک کوچک زیر شیروانی مادر امن ترین پناهگاهش بود ... با اینا زمستونو سر می کنم .... با ایناخستگیمو در .... این بیت را همیشه تکرار می کرد آنقدر که حسش می گفت بهتر از فرهاد می خواند ! عکسها را روبروی خودش گرفت و این لحظه ای بود که چشمها وظیفه خودشان را خوب می دانستند .. شوق یک خیز بلند از روی بته های نور ... آینه!! ...باز هم آینه!! چقدر این خانه او را به خود می آورد ...سعی کرد لااقل با تصویر آینه احساس همدردی کند اما نمی توانست .... این غریبه ها هیچ ربطی به عکسها نداشتند ... موجودات محوی از دنیای خیال می نمودند ..... عشق قاشق زدن یه دختر چادر سیاه ... عکسها کف توالت پخش شدند .... ناگهان نگاهی به آینه انداخت ... تردیدی را در نگاه خود حس کرد... مصمم عکسها را به آب سرد سیفوون سپرد و خارج شد .

لباسهای مرد مرتب بودند یا لااقل او اینگونه پنداشت شلوار سورمه ای .. پیرهن سفید ...با درجه هایی بر سر شانه ها که درست نمی دانست در کلانتری با چه لقبی ... شلاپ ... برایش پا می چسپاند ند .... فقط با احترامها به سبک خودش آشنا بود ..... چشم ! حتما ....هر چی تو بخوای !

مثل عادت هر شب به سراغ کیف قهوه ای رنگ رفت ...کیف فوم و چرکی که از محتویاتش وحشت داشت ... امشب باردار چه حزن ایست ... فرهاد هنوز می خواند ... غروب سه شنبه خاکستری بود .... کیف دهان گشود و خود را معرفی کرد .... پرونده های زرد رنگی که لای هر کدامشان را که می گشود عکس زنی پیر یا جوان با شماره و پلاکی بر گردنشان می دید که از او هیچ کمکی و یاوری طلب نمی کردند و به او اجازه می دادند تا سرا پای آنها را تا هر وقت که بخواهد ور انداز کند .... در زیر هر کدام از آنها و با کلماتی که از سر بی میلی نگاشته شده بود عبارات ....فاسد ...خیابانی ... فراری .... دزد .... قا تل به چشم می خورد ...صبح روز بعد مامور حامل این پرونده ها به دادگاه می رفت ... او کار همیشگی شوهرش را شب ها مرور می کرد درست بسان ماموری وظیفه شناس ! به ندرت پرونده ای را از دست می داد و یا نام و نشان و جرمش را از قلم می انداخت ... دستی به لباس نظامی آویزان کشید ...بالا و بالاتر و ناگهان فلز سردی را در زیر انگشتش احساس کرد .... هفت تیر ی با هفت گلوله سربی کوچک. بند حمایل را گشود و ان را از آرامگاه ابدی اش بیرون کشید ...چه سرد و سخت و سنگین بود .... به طرف توالت رفت .... عکسها هنوز نمناک و بی حوصله به او خیره شده بودند ...چشم از زمین بر گرفت و به آینه دوخت ، آن جسم سخت و سرد را بالا آورد و لوله اش را به شقیقه نزدیک کرد ، آنقدر که حس سردی فلزرا بسان آهن گداخته ای که به مغزش چکیده باشد دانست !... دستهایش می لرزید و چشمانش سیاهی می رفت ...فرهاد در گوشش فریاد زد .... یه مرد بود یه مرررررررررررد ! و......... ادامه دارد !